nieuweheaderpuur970

Wat ben jij een nieuwsgierig Aagje!

Ik was er al een aantal keren langsgefietst, maar echt bekijken deed ik niet. Voor mij was het ‘het bordeauxrode slakkenhuis naast de halve molen,’ totdat ik er afgelopen zomer weer langsreed en (uiteraard) een kind dit zag doen:
 

nieuwsgierig

 Ik stopte, keek nu echt en luisterde. Het meisje, een jaar of 10 á 11, beschreef wat ze zag en haalde er uiteindelijk ook een gympie uit. Wat de voorzet bleek van een heel creatief en filosofisch verhaal, want wie stopt zijn schoen (het was een herenmodel) nou in een pomp? Was het zijn eigen schoen of die van een ander? En als het z’n eigen schoen was, moest ie dan al hinkelend verder? Kwam er dan een gat in zijn sok? Of ging ie door op blote voeten? Dit ging een tijdje door en de ouders van het meisje deden vrolijk mee aangezet door de creativiteit van hun dochter.

Ik besefte dat dit meisje ‘gezegend’ was met een flinke dosis nieuwsgierigheid. Een gouden kwaliteit!

Vaak wordt dit niet gezien, of eerder als lastig bestempeld. Het betekent namelijk dat je als ouder niet kan verzanden in wat gemompel om verder te verzinken in je gedachten of die blik op de I-Phone…. Nee, áctie is wat je kind van je verlangt en aanwezigheid! Aanwezig in wat er nu, zo stante pede, voor je neus verschijnt.

Binnen een sessie gebeurt het wel eens dat kinderen me een beetje verbaasd aankijken wanneer ik enthousiast uitroep dat zij nieuwsgierig zijn. Ze verwachten dan een standje te krijgen of dat het niet goed is wat ze doen of zijn. Wanneer ik hun gouden kwaliteit ophemel, en ik meen het écht, dan is het alsof er een last van hun schouders valt. Sommige kinderen zeggen wel eens: ‘Wil je dat aan mijn ouders of juf vertellen? Zij vinden het niet leuk. Ze noemen me een Nieuwsgierig Aagje. ‘En wat doe of zeg jij dan?’, vraag ik. ‘Nou dan hou ik op.’

Een gemiste kans voor ouders en leerkracht! En o, zo jammer voor een kind.

Want van nieuwsgierig zijn ontdek je, leer je, ga je verder. Elke onverwachte ont-dekking levert een overweldigend gevoel op met een dito ervaring. Daarbij komt het uit jezelf, de drang om van binnenuit te willen onderzoeken, moeiteloos. Hoe leuk is dat? Al spelend leren. SpelenderWIJS!

Als volwassende, ik inclusief, denk je vaak dat je het al weet, het al eerder hebt meegemaakt. Waardoor je, je Nieuwsgierige Aagje niet meer inzet. Hartstikke zonde!

Laten onze kinderen onze spiegels zijn. Door heel goed te kijken en te luisteren hoe zij de wereld benaderen. En als we dan toch merken dat we vervallen in de ‘ik weet het al modus’ of de ‘ zo hoort dat nou eenmaal (niet) modus’ wees dan juíst alert. Laat dát het signaal zijn om het nieuwsgierig ZIJN in ons aan te wakkeren.

We zijn nooit te oud om te leren en ons weer te verwonderen. Dus laten we het leven leven, bewust van elke nieuwe dag, mét ons Nieuwsgierig Aagje! 

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.