nieuweheaderpuur970

Een dagje kindertherapie…

Steeds wanneer er iets moois gebeurde tijdens een sessie (en dat is dagelijks) dacht ik: ‘daar ga ik iets over schrijven.’ Maar de tijd ontbrak. Of beter: ik koos ervoor om andere dingen te doen.

De sessies in de praktijk winnen het nog altijd van schrijven, want hóe cool is het om op één dag:

– Keer op keer in mootjes gehakt te worden tijdens een piratengevecht? En een kind kan ervaren dat hij wél kracht heeft? Of mij kan laten voelen hoe hij zich nou werkelijk voelt als hij gepest wordt?

– In een film te mogen meespelen van de bange leeuw zonder moed? Waarbij dit kind zijn eigen bange zelf in spel kon helpen waardoor het in het echie ook niet meer bang was voor onnodige dingen?

1395914_255843784566836_190126959_n

– Om daarna een varkentje te schilderen dat eindelijk voor zichzelf koos en zichzelf kon zijn, en het meisje wat haar schilderde inclusief?

– En aansluitend een potje te voetballen en dit jongetje Messi is die ALTIJD scoort en ik mijn punten als Ronaldo laat liggen. De laatste tijd mislukte veel in zijn leven en dit nou eens lekker even niet!

– Verderop de dag de slappe lach te hebben met een puber die nu weer kan lachen in plaats van steeds razend te moeten zijn. Zijn ouders zijn weer op hem afgestemd.

– Ik nog net op tijd gered wordt uit een brandend huis door een stoere brandweerman die toen hij voor het eerst kwam héél, héél bang was. En nu echt wel veel meer durft!

– En als laatste die dag een jongen die mij d.m.v. het schaakspel haarfijn laat voelen hoe hij zich elke dag voelt in contact met andere kinderen uit zijn klas. Zonder te praten. Hoe knap!

En toch is het ook heerlijk om weer te schrijven en hoor ik regelmatig de wens van ouders dit vaker te doen. Al dan niet in boekvorm. We zullen zien!

Nou kun je plannen tot je een ons weegt, vaak pakt het anders uit dan je bedacht had. Soms een beetje anders, soms zo compleet anders dat ik me even achter m’n oren krab: ‘Hè??’

Al een tijdje maak ik me er minder druk om en grinnik ik zelfs over de achtbaan die ‘Leven’ heet. Niet dat deze achtbaan elke keer over de kop gaat, er zitten ook rustige stukken in. Maar dat het leeft en bruist is één ding wat zeker is. Bijzonder ook om dat dag in dag uit te mogen meemaken. Elke dag opnieuw!

FullSizeRender

Dat leven en bruisen zie ik steeds terug bij alle kinderen hier. Zeker ook wanneer ze hun probleem aangaan of hebben opgelost. Elke dag heb ik kippenvel, ben ik ontroerd van zoveel kracht, wijsheid, humor en moed.

Laten we zuinig op ze zijn. En (blijven) zien hoe prachtig en Eigen Wijs. Stiekem leren ze ons een heleboel!

Bang in het donker, bang voor… Gijs van 7 vertelt.

Puur Kindertherapie Den Haag Ypenburg begeleidt kinderen die bang zijn. Bang in het donker, bang voor dieren. Bang om te slapen of bang voor nieuwe dingen. Ervaringsdeskundige Gijs van 7 jaar over zijn bang.

monster

Tijdens de intake vertellen de ouders van Gijs dat hun zoon erg bang is. Bang voor het donker, voor de enge monsters die dan komen. Gijs kan niet slapen. Vaak kruipt hij bij zijn ouders in bed om daar wel te slapen. Gijs durft als het een beetje schemert niet meer de trap op.

Ook is hij bang voor dieren. Vooral voor honden en katten. Gijs raakt dan erg in paniek, zijn ogen puilen uit en hij gilt. Wanneer het te laat is om naar binnen te rennen, klimt hij op het dak van het speelhuisje, zodat het dier niet bij hem kan komen. Gijs heeft er last van. Zijn paniek neemt toe.

De eerste keer komt Gijs [Lees meer…]

Niet huilen! Over…..

Ik was afgelopen weekend in Blijdorp en naast de keur aan dieren, de verschillende gedragingen, de publiekstrekkers als de welpjes en ijsbeer Vicks, viel mij nog iets op.

Naast de vele dieren waren er ook veel kinderen met allerlei emoties. Zo zag ik een jongen van een jaar of 7 die huilde, hij had net zijn hoofd gestoten. Naast de pijn voelde hij zich verdrietig. Een meisje rond 4 jaar dat zich moe voelde en huilde, een meisje van 6 dat viel en huilde om de pijn en de spanning te verwerken. Een jongetje dat bang was in het open hok van de gieren en dit liet merken door te schreeuwen en te huilen. Allemaal andere kinderen. Allemaal dezelfde reactie van de mensen om hen heen:

“Niet huilen….over!

Kijk eens naar…..

(die vogel, dat aquarium, dit ijsje.”)

[Lees meer…]