nieuweheaderpuur970

‘Psst heb je even een OpenBlikje?

oog

‘En toen werd Marit boos, helemaal uit het niets.’

‘Jeroen rende zomaar huilend weg. En er was niks gebeurd!’

Zomaar wat zinnen die ik hoor tijdens een training of tijdens oudergesprekken. Ogenschijnlijk lijkt er van te voren niks gebeurd te zijn en is het net alsof een kind ‘zomaar’ of ‘helemaal uit het niets’ gedrag laat zien. Gedrag wat je niet passend vindt, wat stoort of waar je, je zorgen ommaakt. Vaak is je eerste reactie een antwoord op het gedrag wat je kind je op dat moment toont.

Op Marits boos wordt misschien gereageerd met: ‘Goh, op je teentjes getrapt?’ Of ‘Doe niet zo boos er is al ellende genoeg in de wereld’ of misschien moet Marit wel op de trap: ‘ZO gaan we niet met elkaar om.’ Waardoor Marit nog bozer wordt. Of inbindt, omdat ze toch wel weet dat ze deze strijd niet winnen zal. Jeroen krijgt te horen dat hij voortaan wat stoerder moet zijn en niet zo’n watje of krijgt tips voor het stoppen met huilen en wegrennen.

Wat nog wel eens gedacht wordt is dat het-gedrag-waar-jij-je-aan-stoort weggemoffeld kan worden door

een beloningssysteem

Ken je dat?

Je neemt een plaat waar magneetbuttons op kunnen of stickers. Elke keer als een kind het gedrag-waar-jij-je-aan-stoort NIET vertoont, krijgt het een button of sticker. ‘Heel goed Marit, je werd niet boos. Nu krijg je een sticker.’ Bij 10 stickers krijgt het een beloning. Of als het kind de hele week het-gedrag-waar-jij-je-aan-stoort niet heeft laten zien. Dan ook.

Wat nou als een kind toch het gedrag toont waar-jij-je-aan-stoort? Dan wordt er een button of sticker afgehaald. ‘Moest je, je maar aan onze afspraak houden.’ Met een nog bozer kind als gevolg. Of een nog verdrietiger kind.

Wat ook nog wel eens gebruikt wordt is het afwijssysteem. Op de trap moeten zitten, iemand verwijderen, iemand buiten de groep plaatsen. Ook wel bekend als ‘De time-out.’ Naar gelang de leeftijd van het kind wordt het een x aantal minuten op de trap gezet. En moet het na enige tijd sorry zeggen. Ook hiermee creëer je een of bozer kind of een kind dat wel sorry zegt om er maar vanaf te zijn en het niet meent en zich van binnen onbegrepen voelt.

Uit het niks boos worden, zomaar wegrennen en huilen bestaat niet. Er gaat altijd een reden aan vooraf.

Houd dus telkens weer een open blik. Een open blik om ACHTER het gedrag te kunnen kijken. En te merken dat die boos, het wegrennen, huilen en welk gedrag dan ook van dit kind wat-jou-zo-kan-storen , echt heel logisch is.

En JUIST DAAR (aan die logische reden) AANdacht aan te schenken…

Zo heeft Marit vaak het idee dat ze sneller de schuld krijgt en ze alleen haar negatieve kant zien. Wanneer ze wordt aangesproken, hoe goed bedoeld ook, ontploft ze. Vulkaan. Explosie. Als je blikkie echter open staat en ECHT kijkt wat er speelt is haar gedrag logisch. Marit voelt zich namelijk al lange tijd niet gezien en gehoord in wie ze is. Denkt dat anderen haar stom vinden en niet van haar houden. En voelt zich diep gekwetst, verdrietig en machteloos. Logisch toch dat ze direct in woede ontsteekt als men iets tegen haar zegt wat neigt naar kritiek? Onbewust wil zij zich weer niet zo laten kwetsen en het verdriet & machteloos voelen. En schiet ze in boos. Wie echte aandacht nodig heeft is dit gekwetste deel. Deze verdriet en machteloos te horen, te zien, te erkennen en te troosten met heel veel onvoorwaardelijk liefde.

Wanneer er aandacht wordt geschonken aan een beloningssysteem of afwijssysteem en het-gedrag-waar-jij-last-van-hebt hierdoor hoopt uit te bannen, wordt er een deel van het kind afgewezen en het achterliggende deel zelfs helemaal niet gezien.

Wat ook nog interessant kan zijn is het volgende;

WAT WIJS JE AF IN JEZELF?

Want wat maakt dat het-gedrag-waar-jij-je-aan-stoort juist jou zo stoort? En jouw partner of die ene juf of opa minder of helemaal niet?

Je blikkie open houden doe je voor je kind EN voor jezelf. Want wat speelt er zich af in JOUW blikkie? Welke logische reden heb jij om het-gedrag-waar-jij-je-aan-stoort ZO storend te vinden? Welke overtuiging, aanname, onverwerkte pijn ligt er nog binnen in jou? Binnen in jouw blikkie? En behoeft AANdacht?  Gebruik je luisterend oog. Hoor, zie, erken, troost en geef jezelf vooral veel, heel veel onvoorwaardelijke liefde.

Reacties

  1. Kirsten Hakkaart zegt:

    Hoi Eveline, Ik blijf je nieuwsbrief fantastisch vinden. Op deze manier blijf ik mij bewust van de wereld die achter het gedrag schuil gaat. En kan ik Roemer veel makkelijker laten zijn wie hij is. Een prachtig kind. Dus blijf vooral schrijven en sturen.

    warme groet, Kirsten

    • Eveline zegt:

      Hey Kirsten,

      Wauw en ik krijg op mijn beurt kippenvel van jouw reactie. Prachtig hoe je zo achter het gedrag kan kijken en je kind ECHT kan zien in wie hij werkelijk is!

      Warme groet terug! Eveline

Laat wat van je horen

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.