nieuweheaderpuur970

Bang in het donker, bang voor… Gijs van 7 vertelt.

Puur Kindertherapie Den Haag Ypenburg begeleidt kinderen die bang zijn. Bang in het donker, bang voor dieren. Bang om te slapen of bang voor nieuwe dingen. Ervaringsdeskundige Gijs van 7 jaar over zijn bang.

monster

Tijdens de intake vertellen de ouders van Gijs dat hun zoon erg bang is. Bang voor het donker, voor de enge monsters die dan komen. Gijs kan niet slapen. Vaak kruipt hij bij zijn ouders in bed om daar wel te slapen. Gijs durft als het een beetje schemert niet meer de trap op.

Ook is hij bang voor dieren. Vooral voor honden en katten. Gijs raakt dan erg in paniek, zijn ogen puilen uit en hij gilt. Wanneer het te laat is om naar binnen te rennen, klimt hij op het dak van het speelhuisje, zodat het dier niet bij hem kan komen. Gijs heeft er last van. Zijn paniek neemt toe.

De eerste keer komt Gijs wat gespannen binnen. Hij weet niet zo goed wat hij wil. De ridders in het kasteel krijgen een bom op hun hoofd. Waarbij Gijs laat zien dat het nog erg spannend voor hem is. Ik laat hem met rust. Laat hem op zijn manier en in zijn tempo de ruimte ontdekken. Na een tijdje laat hij non-verbaal merken dat hij graag een spelletje doet. Ik vraag of het klopt, of het klopt wat ik denk gezien te hebben. Gijs knikt van ja.

Na dit spel is het ijs gebroken en vertelt Gijs waar hij zelf last van heeft. ‘Ik ben bang. Bang in het donker, want dan denk ik aan allemaal enge dingen, harige monsters enzo. En ik ben bang voor honden en katten.’ Gijs voelt zich overal bang in zijn hele lichaam. Gijs wil niet meer bang zijn. Hoe hij zich dan voelt weet hij nog niet.

Tijdens het spel wat er verder ontstaat in de eerste sessies ontdekt Gijs dat hij eigenlijk best stoer is en moed heeft. Hij is slim, want dat laat hij met een snelle oplossing zien. ‘O, dus oplossingen bedenken kan jij ook al zo goed!’ Wat een doorzetter. Gijs glundert bij zoveel ontdekkingen! Hij wist zelf helemaal niet dat hij al zoveel weet en kan en doet!

Na een aantal keer komt Gijs verdrietig binnen. ‘Ik word vaak op school op de grond gegooid en ook mijn vriend doet gemeen tegen me!’. Gijs vindt het nog heel lastig om zijn eigen grens aan te geven en voor zichzelf op te komen. Het mooie van kinderen is echter dat zij zo eigen-wijs zijn en een zelfhelend vermogen hebben. Hun intuitie weet precies wat de volgende stap is. Zo wanen wij ons enkele minuten later op een kasteel en zijn wij ridders die tegen de slechteriken vechten. Compleet met zwaard, schild en pistool. Gijs hakt zijn tegenstanders in mootjes. Wat is hij onverschrokken en sterk!

ridder

Gijs laat zich meer en meer zien en krijgt nieuwe vriendjes die met hem willen spelen. School vindt hij leuker en bij navraag vertelt hij dat hij niet meer op de grond wordt gegooid. ‘Dat durven ze echt niet meer!’ Omdat Gijs sterker wordt, durft hij stap voor stap naar zijn klacht te gaan: de bange mezelf. Dit doet hij op geheel eigen-wijze.

Gijs tekent een hele wereld met fijne en minder fijne plekken. Met wegen en straten, verschillende routes die meer en meer verbinden. Gijs legt een hele reis af op zijn kaart. Tegelijkertijd legt hij diezelfde weg af in zijn binnenwereld. Dichter en dichter bij de bang.

Racet hij eerst nog snel terug naar een veiligere plek wanneer het te heet onder zijn voeten wordt, al snel blijft Gijs ook hier onverschrokken staan. En gaat hij de bang tegemoet. En dan blijkt dat de vrees lastiger was dan het daadwerkelijke aangaan van zijn angst. Gijs knuffelt en troost zijn bange mezelf en zegt hem voor altijd te helpen. Dat vindt de bange mezelf zo fijn om te horen! De bange mezelf is meteen niet meer zo bang! Gijs gaat opgelucht naar huis. Blij dat hij zijn bange mezelf kon troosten en er voor hem kon zijn!

Hierna tekent hij nog een keer aan zijn wereldkaart. Er zijn veel dieren die vrienden worden. Ze maken allemaal plezier en voelen zich veilig. Gijs vertelt dat hij niet meer bang is in het donker. “Ik slaap zelfs zonder lampje met de deur dicht! Ik ga nog wel eens bij mijn vader en moeder in bed, maar dat is alleen omdat ik het zo gezellig vind.’ ‘En hoe gaat het eigenlijk met de honden en katten?’ vraag ik. ‘Nou daar ben ik natuurlijk ook niet meer bang voor. Ik wil zelf wel een hond!’

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Omdat Gijs zijn eigen klacht was aangegaan en had opgelost konden we afronden. Dat deden we met taart en limonade. Want het was feest. Gijs kon het weer zelf. Van ouders hoorde ik dat Gijs geen confrontatie meer uit de weg gaat. Met consequenties van dien, maar ook die kan en gaat hij aan.

Later kreeg ik een foto in een zelfversierde lijst. Een foto van Gijs met zijn hond. Gijs weet precies wat ze nodig heeft. Knuffels, heel veel knuffels. Samen stappen ze vol vertrouwen de wereld in. Klaar om verder ontdekt te worden. En Gijs? ‘Ik wist niet dat een hond zo leuk en lief kon zijn!’

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.