nieuweheaderpuur970

Spelen, heel veel spelen…

‘Ik wil wel graag een spelletje doen met mijn moeder, maar ze heeft er geen tijd voor. Dan ga ik maar zelf een spelletje doen op de I-pad.’
‘Mijn vader zit steeds op zijn smartphone en dan lijkt het alsof ik minder belangrijk ben dan die telefoon. Ik voel me alleen en verdrietig.’
‘Hoe krijgen we ons kind van die t.v. en I-pad vandaan? Zelfs als kinderen aanbellen om te vragen of hij komt spelen, blijft hij binnen.’

De vraag is wie wat in stand houdt. Is het, het kind dat meer en meer blijft kleven aan al die elektronica of zijn het ons volwassenen die de kinderen voorleven hoe ze met hun tijd omgaan?

Hoe ga jij om met je tijd? Maak jij regelmatig een ommetje in de natuur om even weg te zijn van alle prikkels? Of log je nog even in op facebook om je status te updaten? Waarbij je na een uurtje of wat bemerkt dat het al zo laat is. Toch blijven plakken, terwijl je eigenlijk alleen maar even….. Herkenbaar? De televisie is ook zoiets. Even voor de tv ‘want als ik thuis kom ben ik moe en
rust ik uit voor de tv.’

playstation

Wanneer ben jij na een uurtje (of meer) televisie vol energie van de bank gesprongen? Is dit de manier voor jou om echt op te laden of is dit patroon er als gewoonte ingeslopen? Waar word je nou eigenlijk echt blij van? Waar krijg jij echt energie van?

Ik daag je uit. In het belang van je kinderen en dat van jouzelf.

Laat die tv uit.
Wat helemaal uit?
Ja. UIT.
En vraag je af wanneer je in de social media opgaat of het echt bijdraagt aan je ontspanning en jouw geluk.
Nee?
Ook uit dus.

Wat er dan ontstaat is een zee van tijd. Stel je het je al voor? Een zee van tijd om al die dingen te doen die je stiekem al wilde doen. Waar jij blij van wordt. Of je komt er achter om juist even helemaal niks te hoeven, te willen, te moeten. Niks. Zitten in je stoel. (Alhoewel dat ook al iets doen is..)

In het begin is het lastig, dan merk je al die stemmetjes op. ‘De was nog, de auto naar de garage, de belasting doen, die nog terugbellen…enz. Het gaat maar door! Laat maar lekker gaan. ’t Zijn maar gedachten, laat ze voorbij gaan. Net zoals de wolken doen waardoor de zon kan gaan stralen.

Wat dan komt en kan zijn is je intuitie. Die precies weet en doet wat nodig is. Zonder denken. Welke echt zorgt voor jouw geluk. Wat er toe doet. Waar jij blij van wordt van je tenen tot je kruin.

silence

Opeens vallen ook juist die heel kleine dingen weer op. De sproeten op het gezicht van je zoon. Die ontwapende glimlach van je kind. De betrokkenheid van je kind richting zijn broertje was je eerder nooit opgevallen? De humor van je dochter, eigenlijk is ze supergrappig.

Door die zee aan tijd ontstaat er meer.

De zin en de ruimte om te spelen. Spelen met je kinderen en ook alleen. Of dat nu een spelletje is, een gesprek, een stoeipartij of ‘gewoon’ samenZIJN. Met AANdacht. Standje AAN zonder denken, lekker zijn en doen. NU. Zodat een kind ervaart dat je hem/haar ziet, hoort en begrijpt en ook voelt hoe belangrijk hij/zij voor jou is. Belangrijker dan de krant, t.v., facebook of twitter.

De kabel niet in de elektronica, maar juist naar elkaar. Verbinding. De vakantie heeft deze verbinding in zich. Tijd en zin om met elkaar te spelen. Om vanuit deze ervaring meer en meer te spelen en nooit meer anders te willen.

Dus geniet en Have FUN!

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.