nieuweheaderpuur970

Niet huilen! Over…..

Ik was afgelopen weekend in Blijdorp en naast de keur aan dieren, de verschillende gedragingen, de publiekstrekkers als de welpjes en ijsbeer Vicks, viel mij nog iets op.

Naast de vele dieren waren er ook veel kinderen met allerlei emoties. Zo zag ik een jongen van een jaar of 7 die huilde, hij had net zijn hoofd gestoten. Naast de pijn voelde hij zich verdrietig. Een meisje rond 4 jaar dat zich moe voelde en huilde, een meisje van 6 dat viel en huilde om de pijn en de spanning te verwerken. Een jongetje dat bang was in het open hok van de gieren en dit liet merken door te schreeuwen en te huilen. Allemaal andere kinderen. Allemaal dezelfde reactie van de mensen om hen heen:

“Niet huilen….over!

Kijk eens naar…..

(die vogel, dat aquarium, dit ijsje.”)

Je kunt je voorstellen dat wanneer de gevoelens van deze kinderen worden genegeerd deze voor even worden afgedekt. Misschien laat een kind zich even afleiden

en lijkt de emotie over.

Niks is minder waar.

Het echte gevoel, spanning, bang, verdriet, pijn, zit er nog. Het is alleen niet zichtbaar.

Net als een vat, waar elke keer een onverwerkt gevoel in wordt gestopt waarop je snel een dekseltje schuift.

Uiteindelijk hoeft er dan maar iets kleins te gebeuren of een kind ontploft. “Ik snap echt niet wat er gebeurde hoor. Niels kwam heel zacht tegen Sammie aan en hij werd me toch boos!” De boos heeft waarschijnlijk niks met het stoten te maken, maar veel meer met de afgedekte gevoelens keer op keer.

Dat het ook anders kon die dag

wil ik jullie niet onthouden. Een jongen rond de 8 jaar komt met een zeer boos gezicht uit de speeltuin lopen richting het tafeltje van zijn ouders. Zijn moeder: “Zo, ik zie een boos gezicht. Klopt het dat je boos bent?” Waarop de jongen beaamt dat hij heel, heel boos is. Moeder: “Dat vind ik heel naar voor jou.” De jongen gaat even bij zijn moeder zitten. Moeder: “Wil je vertellen wat er is gebeurd?” De jongen vertelt waarom hij zo boos is. En dat hij zich eigenlijk heel erg buitengesloten voelde door 2 kinderen. Moeder zegt nogmaals dat dit heel naar voor hem geweest moet zijn waarop haar zoon in tranen uitbarst. Na 2 minuten huilen, veegt de jongen zijn tranen weg en zegt: “Mam nu is het over. Ik ga weer spelen. Doeii!”

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.